Όλο το βράδυ πίναμε και καπνίζαμε δίπλα στο ποτάμι
ή σ' ένα μπαρ με τ' όνομα Αιγαίο
χλωμοί θαμώνες κουνιόντουσαν με τη μουσική
α απόψε δεν φεύγουμε αν δεν ξημερώσει
μια ακτή ψάχνουμε σα ναυαγοί
ή την παιχνιδιάρικη ουρά ενός σκύλου
βρήκαμε την κλεψύδρα του χρόνου και τη σπάσαμε
στα χέρια μας μια αμμουδιά τύχης κακής
γιατί η παιχνιδιάρικη ουρά ήταν ενός λύκου πεινασμένου
εσύ λέει είχες μια δεύτερη καρδιά για ώρα ανάγκης
μα ήταν η δική μου και δε το γνώριζες
κι έτσι απλά την πέταξες στο λύκο
μακριά απ' την ακτή όλο και ξημερώνει
κι εσύ θυμωμένη προσπαθείς να με ξυπνήσεις που κοιμάμαι
τέτοιους καιρούς τέτοια ονειρεύομαι και δακρύζω.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου