Τα φάρμακα τα καταπίνω σαν ήλιους σβηστούς
πως να ξαναγίνω μ' έναν ήλιο στα μαλλιά κι ένα κόκκινο φεγγάρι στην καρδιά
ο χρησμός ήταν ακατανόητος κι έγινε τραγούδι
αν ήταν κατανοητός θα είχε πάγιο
"πόσο κάνει κύριε να πληρώσω"
η νάρκη που τοποθέτησες στην καρδιά μου με κράτησε μακριά απ' την απουσία σου
ή δε βρήκα άλλο τίποτα ενδιαφέρον κι έτσι έχω σωθεί
μόνο να ήξερα γιατί είμαι έτσι θλιμμένος
ίσως γιατί κάτι ψιθύρισες που δεν άκουσα ποτέ μου.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου