Το σημείωμα

 Το σημείωμα κάτω απ' την πόρτα δεν έγραφε τίποτα 

ωστόσο ήταν μια προειδοποίηση ή έτσι ένιωθα 

και τί συμβαίνει στο σπίτι όταν εγώ δεν είμαι εκεί

γιατί όταν επιστρέφω είναι όλα ταχτοποιημένα 

και το τασάκι μου γεμάτο αποτσίγαρα με κόκκινο κραγιόν 

ήρθε το βράδυ από στάχτη να φυτρώσουν όνειρα πεθαμένα 

το φεγγάρι του χειμώνα μυρίζει θάνατο 

ό,τι θυμάται μια γυναίκα στ' ανοιχτό παράθυρο 

έξω στο δρόμο το μικρό βανάκι μας παρακολουθεί 

στον ύπνο μου επιστρέφεις όταν εγώ βγαίνω έξω 

κι όλα τα χρόνια που πέρασαν για ένα βράδυ είναι κάτω απ' την κουβέρτα 

ασπρίσανε τα μαλλιά πέσανε τα δόντια για να ζω την ίδια στιγμή 

θα μας σβήσει άραγε ο θάνατος όπως όλα 

θα επιστρέψουμε μια μέρα σπίτι κι όλα θα είναι ταχτοποιημένα 

τίποτα δικό μας τα πράγματα όλα ξένα 

κι έτσι το μόνο που θα μας απομένει είναι ο ύπνος.