Ξέρω μια γυναίκα

 Ξέρω μια γυναίκα 

έχει τα χέρια στις τσέπες πάντοτε παγωμένα 

μπορεί να κρατάει το φεγγάρι μισό ολάκερο λεπτό 

γνωρίζει λέξεις που οδηγούν τους άντρες στο θάνατο 

το βλέμμα της είναι οι δυο ήλιοι που δεν δύουν 

όταν όμως κλείνει τα μάτια φαντάσματα περπατούν την έρημη γη 

τα δόντια της σπάνε δεν μπορεί να δαγκώσει ούτε ένα μήλο 

πίνει αψέντι κι όταν μεθά θυμάται έναν σκοτεινό άνδρα 

δεν είχε στόμα αυτός μα μια δεξαμενή 

γεμάτη λέξεις που οδηγούν τους άντρες στο θάνατο 

έτσι γλίτωσε και τώρα της στήνει παγίδες να την αρπάξει 

κι εκείνη 

έχει τα χέρια στις τσέπες πάντοτε παγωμένα.