Στα χονδρά μου δάχτυλα έφτασε η καύτρα του τσιγάρου
οι νύχτες έχουν μικρούς θανάτους
φοράω μαύρα ρούχα και κοιμάμαι
πως ατελείωτα μακραίνει ο λαιμός μου όταν είναι να πω την αλήθεια
δε βγαίνει λέξη μα λυγμός
κι έτσι στις παγωμένες νύχτες πεθαίνω και ξαναπεθαίνω
περιμένοντας τη μέρα
ένα θαύμα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου