Κι ήρθε στη γειτονιά μου να σεργιανίσει
εκείνη που 'χει τα χέρια παγωμένα χειμώνα καλοκαίρι
εκείνη που τραυλίζει χρησμούς ακατανόητους πάντα μεθυσμένη
"μια συμφορά μετά τη συμφορά και ξανά συμφορά σε περιμένει" λέει
μα εγώ κοιτώ απ' τ' ανοιχτό παράθυρο τη μαύρη σκιά που την ακολουθεί
ή μια μαυροφορεμένη νύφη
κι αγάπησα μια συμφορά μετά τη συμφορά.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου