κοίτα τ' απομεινάρια της νύχτας
σήμερα ο ίσκιος σου είναι πιο μεγάλος
να χωράει ακόμα κι ένα κόκκινο φεγγάρι
στο στόμα οι λέξεις τρέφονται με αριθμούς
γεννιούνται μαύρες πεταλούδες κι ακόμα η Άνοιξη δεν μπήκε
ποιος ξεκίνησε να μετρά αντίστροφα
ποιος γύρισε την κλεψύδρα
ποιος θόρυβος σταμάτησε το φιλί αιώνιων εραστών
να φανεί η πληγή που τα πάντα έχει πια σκεπάσει.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου