Όλοι σπάνε
το βάρος του κόσμου είναι ασήκωτο για την ταράτσα
κλειδώνεις την πόρτα μα αυτό που σε κυνηγά είναι μαζί σου
ίσως ν' ανασαίνει βαριά πίσω σου
ίσως σε προσπερνά κι αγγίζει τα πράγματά σου
βγαίνεις έξω σαν για να σωθείς
γυρίζεις πίσω και το ράγισμα όλο και μεγαλώνει
μα υπάρχουν ακόμα διαδρομές που δεν έχεις περάσει
αύριο λες θα πάω προς τα 'κει
κοιμάσαι και το ράγισμα όλο και μεγαλώνει.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου