μα βρίσκει μια σάρκα κι οστά χωρίς το αίμα να τραφεί
γιατί το αίμα χαρίστηκε να δύσει το φεγγάρι
ήμουν εικοσιπέντε χρονών κι ήξερα το μέλλον
μου έμενε μόνο να γεράσω
δεν υπολόγισα πως ενδιάμεσα θα πεθάνω και θ' αναστηθώ
κι έχω ήδη απολογηθεί για τη μισή ζωή
τώρα για να μιλήσω πίνω κρασί και καπνίζω
γιατί την κόλαση την είδα και μέσα της πια κοιμάμαι
κι όταν ξυπνάω πάω και χτυπάω ξένες πόρτες και τρέχω
σε λάθος μέρος είμαι και την κατάλληλη στιγμή επιστρέφω σ' εκείνη
να πληρώσω τους παλιούς λογαριασμούς
βέβαιος πως έχω πια ξοφλήσει.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου