Δευτέρα, 30 Μαΐου 2016

Symmetry

Α.

Στη διαγώνιο της κεντρικής πλατείας  
όπως πέφτουν οι όμορφοι άνθρωποι απ' την ουλή του Vela Pulsar,
είναι οι εραστές της Ήρας που μοιράζουν χτυπώντας πόρτα πόρτα
το μεγάλο σχέδιο διαφυγής.
Δεν πιστεύεις λέξη.
Λάγνα περιστέρια πέφτουν πάνω στο μισοκαπνισμένο τσιγάρο
κι οι γέροι με τις πρησμένες κοιλιές και τα ξεθωριασμένα μάτια σ' αρπάζουν απ' το χέρι.


- «Πήδα την».

Β.

Περίεργα χωρίς αλκοόλ, με μάτια ανοιχτά πίσω απ’ τ’ αναμμένο τσιγάρο,
γνώρισες έξυπνους ανθρώπους που ακόμα πιστεύεις,
το πρωί ήταν ρούχα και παλιές κασέτες που τακτοποιείς για τελευταία φορά,
μ’ ένα ζεστό μπάνιο και τηλεόραση στα παιδικά
οι νύχτες υποκλίνονται και με μια ευγενική χειραψία αποχωρούν,
όλη μέρα σκέφτεσαι μέσα στην άνοιξη τον φρεσκοσκαμμένο κήπο,
την έκπληξή τους,
«γι’ αυτό χάθηκες εσύ…» θα πουν.
Θες να τους σπάσεις τα δόντια και να τρέξεις πίσω.
«Μήπως θα ‘ταν καλύτερα απ’ το τηλέφωνό;»

3:00 δεν είναι δύσκολο να μπερδευτείς.
Είναι οι ώριμοι άνθρωποι απ την ουλή του Vela Pulsar,
στο δέκατο βήμα γυρίζουν πίσω το βλέμμα,
ανοίγουν ερωτικά τα χείλη σ αρπάζουν απ το χέρι.

- «Bocca della Verita».              

Κυριακή, 29 Μαΐου 2016

Loveletter from 1952

Μεσάνυχτα στην εθνική με φώτα σβηστά
ρίχνεις κλεφτή ματιά
στο πίσω κάθισμα ο Rubik έχει τη λύση
κόβεις το ποτό
κοιμάσαι απ’ τις εννιά
love you forever τα πρώτα αγγλικά
στην Jane απ’ την Ουαλία
που φίλησες για πρώτη φορά
όχι όχι δεν ήταν έτσι
δε θυμάμαι πια
ήταν μεσάνυχτα σπίτι καλοκαίρι
ήρθες στο παράθυρο ενώ κοιμόμουν κι εγώ άλλαξα πλευρά.

Ψυχωτικό επεισόδιο 0001

Ο γιατρός ξέρει

τα μάτια τους είναι ανυπόφορα
τα λόγια τους ειρωνικά
όλοι ξέρουν

πριν την έκρηξη ήμουν μόνος
πριν διαλυθώ ήξερα τους ρόλους
μπορούσα να σταθώ στο τίποτα αμφιβάλλοντας

δεν ακούω φωνές
όχι
τραγούδια ακούω

είναι νύχτα
σηκώνομαι και το ρολόι της κουζίνας λέει 1:55 το πρωί
σε πέντε λεπτά θα πεθάνω
"εδώ στέκομαι, σ' αυτή τη σιωπή με μάτια κλειστά"
λέει η φωνή
πέντε δραματικά λεπτά
2:01
είμαι ζωντανός
δεν μπορώ να κοιμηθώ
ο εγκέφαλος υπερλειτουργεϊ
σηκώνομαι και το ρολόι της κουζίνας λέει 5:55 το πρωί
σε πέντε λεπτά θα πεθάνω
"εδώ στέκομαι, σ' αυτή τη σιωπή με μάτια κλειστά"
λέει η φωνή
πέντε δραματικά λεπτά
6:01
είμαι ζωντανός
καμιά ερώτηση μέσα μου
είχα δίκιο ή άδικο;
καμιά ερώτηση μέσα μου διάολε.





Καθαρή τύχη

-"Δεν είναι δύσκολο να δραπετεύσεις απ' την άσπρη μπίλια της Ανδρομέδας"
- "Ό,τι πέταξες κύλησε στο ποτάμι και χάθηκε. Ό,τι κράτησες περιστρέφεται κι ονόματα άγνωστα κληρώνει."

- "Στο διάολο αυτοί που μ' αγάπησαν και με γνωρίζουν από χρόνια, στο διάολο το συγκεκριμένο. Απόψε είμαι ικανός για όλα."

Μια άλλη αρχή

Χάνω τα λόγια μου όταν σε βλέπω,

χάνεις το χρόνο σου μαζί μου.