Τα δόντια μου σπάνε δαγκώνοντας τη λέξη
δεν την αφήνω παρά όταν γίνεται γυάλινη σφαίρα
τώρα λέω τώρα τους χρησμούς θα μου χαρίσει
μου είπε πράγματα να κρατήσω για μένα
μα τα βράδια τρικλίζω μεθυσμένος παραμιλώντας
λέω τα μυστικά της δυνατά
μυστικά που δε τα παίρνει σοβαρά κανένας
μόνο ο τρελός που βρέθηκε απέναντι στο δρόμο
μου φώναξε "καταλάβαμε σκάσε επιτέλους".
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου