Μήνυμα στην Jane

 Στο ποταμό κατευθύνομαι 

να σώσει 

ένα μήνυμα στην Jane να δώσει 

πετάω τις ανακατεμένες λέξεις στη δίνη 

μια λάθος στροφή στο κέντρο της πόλης με φέρνει

με τη ροή του ποταμού στα μάτια 

βυθίζω το ψηλότερο κτίριο 

με τη λάσπη του ποταμού στ' αθλητικά μου παπούτσια

φυτεύω την ουρά ενός αριθμού στη μέση του δρόμου 

κοιτάω τους μεγάλους καθρέφτες 

ξαναγίνομαι είκοσι και σηκώνω μια πλάκα του πεζόδρομου να σπάσω 

πιο πέρα ένα κουρείο 

ένας πρώην αστυνομικός κουρεύει νωχελικά 

μπαίνω και περιμένω τη σειρά μου 

τ' άσπρα μου μαλλιά πέφτουν στο πάτωμα 

διψάω ακόμα του λέω και φεύγω 

με χτυπάει φιλικά στην πλάτη ένας γνωστός λίγο πιο πέρα 

απ' το στόμα μου τρέχει νερό του ποταμού 

διψάω ακόμα του λέω και φεύγω 

Jane η αγάπη είναι μέχρι να μας βρει 

διψάω ακόμα 

μια ανάσα που λιγοστεύει η ζωή 

γιατί εμένα με ζαλίζει ακόμα το οξυγόνο πες μου απόψε 

γιατί διψάω ακόμα.