η μορφή σου στο βρώμικο από καπνό τσιγάρου παράθυρο
δίπλα σου ένα άστρο σου ασπρίζει τα μαλλιά
περπατάω πάνω κάτω μέσα στο σπίτι
τους πίνακες της μαμάς κοιτάζω
πριν μέρες ήθελα να πεθάνω στον ύπνο μου
κοιμόμουν κι έβηξα βουνό ολόκληρο από σκόνη των αιώνων
κάποτε θ' ανέβω έλεγα
μα ξύπνησα κι έβηξα μια πέτρα τόσο δα μικρή
μ' αυτή κυνήγησα ένα περιστέρι στο μπαλκόνι
αυτό μπόρεσα σαν άνθρωπος μικρός.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου